![]() |
Grażyna Kowalczyk |
Magister inżynier leśnictwa, edukatorka w Białowieskim Parku Narodowym.
Urodziła się 3 października 1969 roku w Białowieży w rodzinie Selwestruków, mieszkających w Teremiskach. Dzieciństwo i wczesną młodość spędziła w rodzinnej wsi. Po ukończeniu w 1989 roku Technikum Leśnego w Białowieży, wstąpiła na Wydział Leśny SGGW w Warszawie. Tytuł magistra inżyniera leśnictwa uzyskała w 1995 roku.
Z początkiem listopada 1995 roku rozpoczęła pracę w Nadleśnictwie Hajnówka; po odbyciu stażu została zatrudniona na stanowisku referenta technicznego. W 1996 roku zawarła związek małżeński z Rafałem Kowalczykiem – naukowcem z Zakładu Badania Ssaków PAN. W nadleśnictwie pracowała do 15 kwietnia 1998 roku. Następnego dnia podjęła pracę w Ośrodku Edukacji Przyrodniczej im. Jana J. Karpińskiego Białowieskiego Parku Narodowego. Zatrudniona była na stanowiskach: adiunkta, p.o. kierownika Centrum Edukacyjno-Muzealnego, specjalisty ds. edukacji. W BPN pracowała do 15 lipca 2016 roku. Ze względu na stan zdrowia musiała odejść na rentę chorobową.
Pracując w OEP, brała udział w realizacji imprez cyklicznych, wydarzeń edukacyjnych, wystaw, warsztatów dla różnych grup wiekowych, konkursów przyrodniczych i wiedzy ekologicznej. Organizowała i prowadziła wiele wykładów, szkoleń m.in. dla nauczycieli, animatorów i liderów działań ekologicznych, a także dla słuchaczy Uniwersytetu Trzeciego Wieku. Przez wiele lat była odpowiedzialna za organizację Sztafety Obszarów Chronionych Województwa Podlaskiego oraz Wiosennej Akcji Pomocy Płazom. Współpracowała z placówkami oświatowymi w regionie oraz partnerami z Polski, realizującymi edukację ekologiczną. Ukończyła kurs przewodników PTTK po Puszczy Białowieskiej. Była autorką, współautorką wydawanych przez BPN folderów. Pisała teksty dotyczące przyrody i edukacji do parkowych biuletynów: „Co w Parku piszczy” i „Echa” oraz do pism: „Puszczyk” i „Głos Białowieży”.
Zmarła 30 października 2017 roku w wieku 48 lat. Została pochowana na cmentarzu w Białowieży. (Oprac. Piotr Bajko)