Antoni Czapski (1887-1955)

Strażnik – woźny w Białowieskim Parku Narodowym.

Urodził się 24 października 1887 roku we wsi Klepacze (gmina Drohiczyn), w rodzinie Jana i Antoniny z domu Płonoska. Ojciec był zubożałym szlachcicem, gospodarował na 5 hektarach ziemi. Antoni miał trzech braci i jedną siostrę. Rodzice zmarli w 1900 roku.

Ukończył tylko 2 klasy szkoły rosyjskiej. W 1909 roku został powołany do wojska rosyjskiego, w którym dosłużył się stopnia sierżanta. Po wybuchu I wojny światowej uczestniczył ze swoim oddziałem w walkach z Niemcami. W 1917 roku trafił do niewoli niemieckiej, w której przebywał do 1919 roku. Po powrocie do domu pracował na gospodarstwie.

W 1921 roku przyjechał do Hajnówki, gdzie zatrudnił się jako robotnik. 8 maja tego samego roku zawarł związek małżeński z Wiktorią Niewierowską (ur. 24 października 1901 roku). Małżonkowie doczekali się dwóch synów: Stanisława (ur. 1924) i Józefa (ur. 1927).

W 1926 roku Antoni otrzymał pracę na placu przeładunkowym Kolejek Leśnych w Hajnówce, ładował klepkę na wagony. Pracował tutaj do 22 czerwca 1941 roku. Podczas okupacji niemieckiej został przeniesiony do Białowieży. W okresie od 1 września 1941 do 16 lipca 1944 roku był zatrudniony w tartaku w Grudkach.

W dniu 20 listopada 1944 roku został przyjęty do pracy w Parku Narodowym w Białowieży w charakterze strażnika wykonującego obowiązki woźnego w Domu Myśliwskim. W okresie od 1 września 1947 do końca 1950 roku pracował na etacie dozorcy. Z początkiem 1951 roku otrzymał etat strażnika w Białowieskim Parku Narodowym, a z dniem 1 grudnia 1953 roku – etat woźnego.

W opinii o przydatności zawodowej i społecznej z 12 maja 1952 roku podano, że Czapski w pracy był obowiązkowy i pilny, trudności pokonywał w sposób zadowalający, wśród pracowników cieszył się sympatią, przejawiał też współżycie zespołowe. Z kolei dyrektor BPN August Sławik w opinii z 30 marca 1953 roku napisał, że „jako woźny pracuje dobrze, odznacza się sumiennością i starannością”. Dodał, że ma słabe zdrowie, choruje na astmę.

Antoni Czapski zmarł 12 czerwca 1955 roku w Ostrołęce.

(Oprac. Piotr Bajko)
 

Galeria